Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

coupé, en Annie, in haar donker hoekje weggekropen, wikkelde zich rillerig wat beter in haar zachten bontmantel. Er begon iets van teleurstelling in haar boven te dreinen... over deze aankomst in Den Haag, die zij zich zoo anders bad voorgesteld... .3 Maar de koffers waren klaar. Willy bukte binnen, en zij drong zich dadelijk behagelijk tegen hem aan. Als hij maar bij haar was, was immers alles goed...

„Engel", fluisterde hij, en: „Lieveling", liet zij haarhooid op" zijn schouder zinken, streelend met haar wangen langs zijn baard. Zoo lag zij met gesloten oogen, terwijl de wielen ratelden en het rijtuig schokte, ineens nu langzaam reed bij de brug van de Wagenstraat.

Zij spraken niet. Beiden waren bezig met de ontvangst, die hen wachtte, daarginds in de Nassau Odijkstraat: hun huis. In Parijs had Ter Kraane een brief gekregen van zijn zuster, meldend dat zijn vader en moeder, zwager en zuster het jonge paar zouden opwachten; de heer Hada, schreef zij was nog op reis, en mevrouw had zich bij de ramuje laten verontschuldigen. Annie, in haar hoekje tegen Willy aangeleund, dacht erover na: waarom had moeder zich laten verontschuldigen; waarom, als zijn ouders haar ontvingen, trok zij zich terug? Moeder was met haar huwelijk niet ingenomen, wist zij wel; had heel onaardig geantwoord toen zij den afgeloopen zomer van uit De Groote Brink haar engagement geschreven had. „De Ter Kraanes. schoon dan van adel, waren geen partij voor een Hada, ze hadden geen geld ze zagen geen menschen, niemand kende ze in Den Haag, ofschoon daar een heele kolonie Ter Kraanes scheen te nestelen... En zij. Annie, was nog veel te jong . had moeder geschreven. „Ze had nog haast niets van de wereld gezien; waarom den eerste den beste in de armen gevallen en je voor je leven aan hem gebonden; m'n hemel, ze had Annie aangezien voor minder dom... Een huwelijk met geld was zoo noodig geweest; ze waren niet rijk meer als vroeger ; papa had ongelukkig gespeculeerd, tegen de waarschuwingen in van oom Dolf; papa's reizen kostte veel, en over Robert zou ze maar zwijgen. Alles en alles bijeen was dit engagement heel dom en heel vervelend..."

Zoo had moeder geschreven, en zij, Annie, had er heel erg om gehuild bij den vijver van de goudvisschen. Gunde mama haar heur geluk dan niet? Een dag later had ze grootmoeder den brief laten lezen en die had haar getroost. Moeder was nu eenmaal zoo; ze meende t zoo erg niet;

Sluiten