Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

om haat schouders, haar hoofd aanrustend tegen zijn borst. Dan spraken zij over allerhande dingen, of ook wel zeiden niets, keken naar het licht van 't schemerlampje, dat bijna alles in 't donker het, als een omsluiting van innigheid.

Zulke uren genoot zij dieper, intenzer; scheen het leven van een bezonkener vreugd. Dan ervoer Annie, hoe heerlijk het was: hef te hebben en hefgehad te worden, te mogen leven in de ongeziene maar gevóélde sfeer van een haar omringende teerheid. — Hoe schamel en hoe... onrein schenen al die jongemeisjes-flirtations haar nu toe; zonder schaamte kon ze niet denken meer-aan al die jongens en mannen om wie hare onbestemde verlangens hadden gedwaald.

Op een Zondagmiddag dat zij gewandeld'hadden en nu schemerden in haar boudoir, had zij hem haar verliefdheden opgebiecht. Hij had gelachen en op zijn beurt zijn paar affecties blootgelegd; verteld hoe hij' als jongetje van zeven jaar zijn buurmeisje na liep van vijf; hoe hij later, als Gymnasiast, eerst verliefd was geweest op een meisje van de Burgerschool, die zulk prachtig kastanjerood haar had, welk meisje hij echter het loopen voor een klassegenootje, de dochter van den rector van 't Gymnasium.

Zij had het hoofd geschud en een oogenblik zwijgend voor zich uitgestaard in de schemering; in een hoek van de kamer blonken de hengsels van de antieke turfkist in het grijze duister met fletse lichtglimmingen. Zij voelde zich in een weeke stemming, vol van een vreemde droefheid opeens, vol bange verwachting, zooals zij dat ook vroeger wel een enkele maal had ondervonden als zij staarde in de vallende schemering die aansloop over de gazons van De Groote Brink. Zij voelde zich alleen en eenzaam op de wereld; Willy was de eenige bij wien ze zich uitstorten kon...

Zij klemde zich aan hem vast. — Willy... ik geloof dat ik heel slecht ben...

Hij streelde haar over heur haren. — Ssst vrouwtje... dat moet je niet zeggen... want dat is niet waar...

— Als jij verliefd was... dan was dat heel wat anders dan wanneer ik het was... Ik voel het Willy...

— Nu ja, lachte hij zacht, haar een kus gevend. — Bij den een is het eens wat anders dan bij den ander... bij een meisje wat anders dan bij een jongen ... dat spreekt... maar 't komt in hoofdzaak toch bij allemaal op hetzelfde néér, zulke kalverliefdes I...

Zij schudde het hoofd, maar sprak niet; hij begreep haar niet en zii kón het hem nipt uirlpnnen.

Sluiten