Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hollandsche centen, te voldoen ineens of in twee gelijke termijnen, zulks naar verkiezing van de beboete ...

— Zeg, hoü op met je deurwaarders-exploot I lachte Marie. — En wat moet er met dat geld gebeuren?

— Dat krijg jij voor je nieuwe kweekschool der ontevredenheid, plaagde Gerard.

— Hè, wat ben je flauw I riep Marie. — Vader, gelooft u nu óók wat Gé zegt: dat je door een vacantie-koloniè de kinderen ontevreden maakt met hun gewone léven; ik geloof juist dat...

Annie staarde weêr naar buiten, waar het nu geheel donker was, een lantaren plaste zijn schijnsel op de glimmende straat; de regen was opgehouden, brobbelde nog in de goten met doffe klokkelingen.

— Hè, tante Pop, zou nóg het licht al niet op magge? vleide Henkie, duwend zijn krullenhoofdje tegen haar- aan.

~ Ben je bang, Henkeman ?

— Hij gelooft altijd dat er spoken in de kast zitten, 'waar Henk? plaagde Bob. —< Zijn er nou wel spoken, tante?

Annie antwoordde, ze hoorde nauwelijks wat. Zij zijn Ter Kraanes, en ik... ik ben een Hada... zeurde het in haar hoofd. Zij voelde zich heel ongelukkig; zelfs Willy scheen haar nu ver af.

Even later stak Marie de lamp op en sloten Gerard en Willem de luiken. In hét donker van de wijde vensterbank — de jongens waren er afgegleden de nu lokkend-lichte kamer in — sloeg Willem zijn arm om zijn vrouwtje heen en kuste haar. — Kindje, waarom kwam je ook niet in den kring zoo straks ? Je houdt je zoo afgezonderd...

— En de jongens dan... die hielden me vast... lachte Annie.

— Kom je dan nu? drong hij aan. Zijn arm om haar middel voerde hij haar meê de kamer in. — Plaats voor de verliefde parkietjes! riep Gerard.

Een oogenblik later kwam de meid zeggen dat de soep op tafel stond.

't Was na afloop van het diner. Mevrouw Ter Kraane had Annie's arm genomen bij 't verlaten van de kamer; meneer redeneerde druk met Willem over politiek, noodigde hem op zijn kamer een cigaar te rooken; de jongens renden joelend door de gang na 't lange stilzitten.

In een hoek van de groote, ouderwetsche eetkamer, waar

Sluiten