Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wie zij na haar huwelijk de vriendschap had kunnen aanhouden ; alleen de Heytinkjes zag ze af en toe, en To tje van Walsem, maar met die had ze nooit erg op kunnen schieten, kinderen als die gebleven waren.

De Ter Kraane's gingen niet uit, zagen geen menschen; in den kring van hare moeder waren maar weinig jonge meisjes of vrouwtjes van Annie's leeftijd in die jaren. Zij had, de eerste weken van haar huwelijk, de gebruikelijke bezoeken ontvangen van de buren uit de straat, en zij waren, een paar weken later, die vizites terug gaan brengen, hadden kaartjes gepousseerd. Vóór zij ze kende, had Annie wel gehoopt aan sommige dier menschen iets te zullen hebben, y maar 't bleek een illuzie: ze waren óf van een welgedane burgerlijkheid als 't gezin van den Majoor, óf uit een cóterie al evenmin de hare; waarin zij, die in weelde was opgegroeid, zich niet behagelijk kon voelen.

Alleen voor de douairière /Vehre Verstaes en hare dochter Thea. die een paar huizen van hen afwoonden, had zij van 't begin af iets van sympathie gevoeld. Thea ging veel uit in goede kringen en door haar was Annie ook met enkele families in aanraking gekomen, 's Middags, als het weêr het toeliet, ging ze wel met Thea shoppen, gezellig in Hoogen Veenestraat; tot slot wipten ze dan binnen op den Kneuterdijk in de Princess Room. of bij Monchen, waar ze taartjes aten en teaden in 't lichtkleurig zaaltje met de feestelijke electrische lampjes. Soms schoven zij bij aan een tafeltje met kennissen — o. Thea kende half Den Haagl — en dan. tusschen de drie of vier jonge meisjes, die lachten en schertsten, elkaar plagend met hun conquêtes van het laatste bal — kon Annie wel voor een oogenblik vergeten gebrouwd te zijn, „een gepozeerde vrouw" ; maar dan ook had ze vaak een vaag verlangen, knaagde in haar een onbestemde jaloezie jegens de anderen, die rijk waren en door niets gebonden, vrij om hun leven te genieten, onbezorgd en gevierd.

Wat was daar tegenover eèn enkel dinertje met Willem bij dezen of genen; een enkel concert of schouwburgbezoek 1

In hare behoefte aan gezelligheid, aan menschen om zich heen, ging Annie in die dagen veel naar de Laan Copes. Papa was nog altijd op reis, in 't Zuiden nu, voor zijn gezondheid, en moeder vond het blijkbaar prettig als zij kwam.

Er waren bijna altijd menschen thuis, zoo heel anders dan in hun kleine huishoudentje; waar moeder de menschen vandaan haalde begreep Annie niet; ze ontmoette «e diplomaten

Sluiten