Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

—- cn al kon hij heerlijk zoenen, o, verrukkelijk; nooit kreeg ze van zijn kussen genoeg !

Als Annie van mama kwam was zij altijd heel vroolijk en opgewekt, juist In een stemming om Willy af te wachten als hij thuis kwam van de Witte.

Was het goed weêr, dan deed ze met moeder wel boodschappen, per rijtuig of te voet; dat was soms nog gezelliger dan met Thea Vehre. Moeder had vreeselijk veel noodig altijd, en verwonderde zich dat Annie zoo weinig kocht. O, 't was dan ook wèl naar niet rijk te zijn; ze snakte naar weelde.

Eens, bij Kfihne op den Kneuterdijk, waar moeder zich bontmantels liet voorleggen, scheen moeder het aan haar óógen gezien te hebben. Er was een beeldige bij, waar Annie idolaat van was en hij paste haar uitstekend. Ze had het telkens op de tong aan de juffrouw te zeggen, den mantel te bezorgen aan haar adres; slechts de vrees dat het Willy niet aangenaam zou zijn hield haar terug. Toen had moeder haar even aangezien. — Kind, je oogen hongeren als bedelkinderen, had ze zachtjes gezegd, met een lachje, en ze had den mantel besteld, voor hare rekening, om te doen bezorgen in de Nassau Odijkstraat.

O, ze was in de wolken geweest om die lieve attentie van moeder, maar toch... toch had ze den bontmantel maar heel weinig gedragen. Als ze hem aanhad was het net, of Willy verder van haar af stond.

VI

Toen de dagen zoeler werden en de boomen uitliepen, kreeg Willy het wat minder druk. Dikwijls om vier uur al kwam hij 's middags thuis, en dan schonk ze hem een kopje thee in haar boudoir, waar het raam al open kon staan, en daarna wandelden ze nog vaak het Bosch door of de Boschjes; soms ook namen ze dadelijk de tram en reden naar Scheveningen. lederen avond bleA het langer licht; een paar heel warme dagen hadden ze zelfs na den eten thee kunnen drinken op de veranda, tot de schemering viel. Een zalig gevoel kon Annie soms doorbeven, een gevoel dat als binnenvloot met de groeiende lente, een gevoel van liefde voor het leven en voor de natuur, en vooral voor WiÜy, haar man...

Op een avond vooral was dat gevoel van warmende verteedering voor hem bizonder sterk geweest; 't was eendier

Sluiten