Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Ze begon druk tegen Willy te praten, maakte hem opmerkzaam op een troepje vreemdelingen: kinderen met bloote beenen, van de lendenen afhangende schotsche shawls en kleine driekante mutsen. Ze trokken zeer de aandacht.

Opeens zagen ze Robert met een paar van zijn vrienden voorbij komen; ze waren in smoking en zonder hoed; spraken druk met hooge stemmen. Ze gingen het middenpad, waar het leeg was, haastig op het Kurhaus aan. Rob merkte haar niet op, gebaarde levendig, streek even zenuwachtig door zijn donker haar, dat nogal verward zat, scheen het Annie uit de verte.

Een beangst gevoel neep in haar keel; een paar dagen geleden had ze in de courant gelezen, er werd weer gespeeld op Scheveningen en de politie loerde. M'n got... als Robert 1...

Maar ze wierp het van zich.af: nu ja — zij was ook zoo zwaartillend; een ouwe tante werd ze... wat gaf het nu, of Rob... als hij maar voorzichtig bleef... niet te veel waagde... .

Achter de anderen aan drong zij met Wflly de concertzaal weêr binnen.

— Dag mevrouw ... in lang niet gezien. Hoe maakt u 't ? Uw dienaar, meneer Ter Kraane; heb vroeger al eens het genoegen gehad; bij de familie van Steyn Imminck — misschien herinnert u 't zich nog... U meent mevrouw ? Lang weg geweest, ja: in Zweden; de Zweedsche Gymnastiek bestudeerd; had 'n opdracht van de Regeering — en dan ook nog wat gereisd met 'n vriend... Nu, 'k zal u niet ophouden ; wat 'n menschen hè. Mag ik u eens 'n vizite komen doen? Adieu mevrouw, meneer Ter Kraane...

Het was bij de tourniquets, in de vestibule, onder 't weggaan, terwijl ze op hun rijtuig wachtten. — Wel heelemaal de oude Fré nog, dacht Annie; alleen wat dikker geworden; 'n mooie man met zijn zwarte knevels en dien lachenden mond ...

Zijn plotseling hen aanspreken had haar verward; zijn oogen hadden weêr even gekeken met dat doordringend-zegevierende, dat haar als meisje zwak maakte, — en al was zij nu, als vrouw, tegen dergelijke blikken gepantserd — zij had toch. even. voelde zij. zijn invloed ondergaan. Hij was nu eenmaal een Don Juan voor wien je moest oppassen.

Eén treê haar vooruit daalde Willy de trap af naar het Gevers Deynootplein, waar hun rijtuig stond te wachten: David bij 't open portier. Hoeveel tengerder was hij dan

Sluiten