Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De Spieghelstraat uitloopend en rechts de Laan van Meerdervoort in slaande bedacht zij, nog wel even naar mama te kunnen gaan. Ze had een invitatie voor een garden-party bij de Springers; wilde moeder raad vragen voor haar toilet. In de vroolijk-bezonde Laan van Meerdervoort was het een drukte van schoolkinderen; ze zag Bob temidden van een troepje bengels, zwaaiend met tasschen.

— Dag tante Pop 1 gilde hij de straat over, naar haar toesnellend. — Ben je bij ons thuis geweest, tante, en waarom ga je juist weg als ik thuis kom ?

— Ik moest, Bob; had heusch geen tijd meer hoor! Maar ik kom gauw eens terug als jij ook thuis bent. Adieu!

— Dag tante Pop. Heusch doen, hoor!

— Ja, ja, dag...

Behagelijk zich" koestrend in 't zonnetje stak zij de tramrails der Anna Paulownastraat over naar de Javastraat; ging toen over het Alexanderveld naar de Laan Copes.

IV

Het was even vier uur geweest toen Robert het in de Witte te benauwd kreeg. Hij was opgesprongen en had zijn hoed van den kapstok gerukt. — Nou dag lui, ik hoop dat jullie niet verrekken zullen...

De paar menschen die er al waren hadden geprobeerd hem vast te houden, gevraagd wat voor onzin dat was om nu al op te krassen; maar hij had bruusk zich losgemaakt, beweerd dat hij koppijn had; dat ze de andere lui straks maar voor hem groeten moesten, of dat ze 't laten konden; de heele pan kon hem geen snars schelen.

— Zeg, wat ben jij genietbaar vandaag I... had van Haaghen gezegd, die een snauw kreeg dat hij naar de bliksem kon loopen, en de anderen waren beduusd bhjven zitten, even j want toen hij de gang was doorgegaan hoorde hij ze hoonend bulder-lachen.

In de stugge gebouwen-omsluiting van het Binnenhof was hij een oogenblik alleen geweest; langzaam, zwaaiend met zijn wandelstok, slenterde hij de poort door het Buitenhof op en toen rechtsaf naar de Plaats, den Kneuterdijk. Gewoonlijk hep hg, van de Witte komend, met een omweg Spui- en Veenestraat, maar vandaag had hij behoefte gauw uit de drukte weg te komen, weg uit de menschen-herrie; alleen te zijn met zijn belabberde gevoelens. Want belabberd

Sluiten