Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de kamer. En streng klonk het: — Annie, wat mankeert je... hier in 't volle licht... in een kamer die niet eens op slot is... waar de booien elk oogenblik kunnen binnenkomen ...

Zij bleef even liggen, haar hoofd in 't haardkleedje; een strook kant van" haar japon gescheurd. Toen hief ze hare oogen langzaam naar hem op, en een koude, haast minachtende uitdrukking verstarde haar gloeiend gezichtje.

■— Je bent tóch een philister... sprak zij langzaam.

In de kamer er naast begon Carolientje klaaglijk te schreien.

VII

Eerst den volgenden morgen hadden zij zich verzoend. Den avond van de bewuste scène werd geen woord meer tusschen hen gewisseld ; hij was, terwijl Annie haar dochtertje een fleschje gaf, naar zijn studeerkamer gegaan, waar hij een tien minuten was gebleven; daarna hoorde zij hem de trap opgaan naar hun slaapkamer.

Het was heel stil in huis. In den salon achter de half naar de huiskamer opengeschoven portières, brandde in hellen overvloed het electrische licht; Annie, het fleschje van haar kindje vasthoudend, keek er met starre oogen naar, zonder te denken. Plotseling ontnuchterd, voelde ze zich moê. Was ze onaardig tegen Willy geweest; had ze hem beleedigd — ze wist het niet; het kon haar niet schelen ook *, ze hield niet meer van hem ...

Toen Carolientje haar fleschje gedronken had, deed zij zelve het kind een droge luier aan; ze wilde 't kindermeisje nu niet bellen. Daarna zette zij zich op de sofa, streek zich met de hand over 't voorhoofd. En terwijl hare gedachten nu weêr terugkeerden voelde zij als een stillen wrok tegen Willy in haar bovenborrelen. Niet zij had hém beleedigd met dat woord, maar hij, hij had haar beleedigd door hare hefde niet te willen, haar- van zich af te stooten als een slechte vrouw, die zijn fatsoen in gevaar bracht. Haar hefde begreep hij niet; hij scheen er wel bang voor, bang voor haar hartstocht — ze had dat al zoo vaak gevoeld. Was hij dan daarin geen philister, zoo goed als zijn zwager van Wehl ? O, nooit zou Willy haar diepste verlangens begrijpen, dat woelende en gistende binnen in haar, die begeerte haar volle, jonge, warmbloedige leven uit te leven, te genieten van alles wat er te genieten viel. Hij zou altijd de correcte

Sluiten