Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Und um uns her ist Hass und Hohn, und alle werden uns verdammen, und alle Pfaffen werden droh'n mit Strafen und mit Höllenflammen.

Wir sind verflucht für alle Zeit! — ,

Und wirst doch Haus und Herd verlassen um meiner Augen Müdlgkeit. ~ —

Het boekje ,gleed in haar schoot, en 2ij staarde voor zich; haalde diep adem. Allerlei vreemde vizioenen verdrongen zich voor haar geest: mannen met donkere oogen die vrouwen kusten in hei-lichte kamers; donkere straten met droeven lantaren-schijn. Ze moest eensklaps denken aan Parijs: de ville lumiere... en toen aan papa, die daar zoo dikwijls heenging: naar Parijs... En opeens drong zich de gedachte aan haar op: zou papa... dat leven kennen... papa, die zoo stil was thuis ... en nooit sprak van Parijs 1...

Maar zij drong die gedachte terug; het scheen haar te onwaarschijnlijk; papa reisde en zag muzeums ... papa was een ernstig man. Had zij als kind op De Elze al niet hoog tegen hem opgezien, zijn kennis bewonderd van planten en dieren?

Moeder was in haar hart een Parisienne... het kostte haar geen moeite moeder te denken in de schitterende salons daarginds... Of s middags op de boulevards, waar de heeren haar nakeken.

Zij. Annie, voelde zich een kind van hen beiden; hield ze niet van grootma en De Groote Brink als vader vroeger van De Elze ? Toch ~ en dat was vreemd, want moeder was hare eigen moeder niet - toch scheen het haar, of zij in de laatste jaren zich, meer dan kind van haar vader, kind van hare moeder gaan voelen was. Had haar huwelijk dat in haar gewerkt? Zij wist het niet...

Stil.^uZij mct ,h,et boekJe ta haar scho°t en luisterde "kkenJdeï Pok> de bijna onhoorbare suizing van Carolientje s ademhaling... Vol wondere verlangens voelde 'dT. "l , * kind scheen ha" op dit oogenblik zoo ver ...

Plots schrikte zij op door een tik op de deur; Pietje stak haar hoofd naar binnen; over haar schouder keek Martha.

— Blieft u nog iets mevrouw? 't Is half ellef...

Annie schudde van neen, waarop Pietje dadelijk: — IMacht meneer, nacht mevrouw...

En Martha, als een echo: - Nacht meneer, nacht mevrouw..

De deur klapte toe; het kindje begon te kreunen. Annie stond op en keek even in 't wiegje; dekte haar dochtertje wat beier toe. En opeens was daar weêr al haar moeder-

Sluiten