Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

r

liefde als een innig, warm gevoel in haar borst. Zij bukte zich en drukte zachtjes een kus op het rozig gezichtje. Zij dacht aan Willy, die boven was, en boos was op haar. Een verlangen naar verzoening kwam in haar. Zij had ongelijk gehad en wilde vergeving vragen. Dan zou alles weêr goed zijn en mooi, want zij hielden toch immers van elkander...

Die gedachte gaf haar veerkracht om vlug den boel op te redderen; uit den salon haalde zij haastig de kopjes en den gebruikten trekpot, zette die op het buffet: dat Martha ze den volgenden morgen kon omwasschen; daarna draaide zij de lichten uit. Toen zij eindelijk, met Carolientje op den arm, de trap op ging naar de slaapkamer, aarzelde zij toch. 't Scheen haar nu niet zoo gemakkelijk meer: vergeving te vragen; haar trots verzette zich — en dan: hoe zou hij het opnemen ?...

Zij draaide den knop om; zag naast de waschtafel Willy zitten, half ontkleed, het hoofd in de handen. Toen zij binnen kwam had hij even opgezien, dan dadehjk zijn vorige houding hernomen.

Annie legde Carolientje in haar wiegje, suste het kind, dat even begon te schreien. Dan deed zij aarzelend een paar stappen naar haar man.

— Wim ...

Hij zag haar aan met een koelen blik. — Wat is het? vraagde hij kalm.

Zij aarzelde. Als hij treurig had gekeken, was opgestaan en zijn arm om haar heen had geslagen, dan zou het haar gemakkelijk zijn geweest spijt te betuigen; — nu hij zoo'n kalme, zoo'n koel-afwachtende houding aannam, waarin zij hare veroordeeling las, nu verkilde ook zij; zette er zich star tegen-in.

— O niets... er is niets... zeide zij, zich afwendende, zich beginnend te ontkleeden. Met den rug naar hem toe staande merkte zij niet op den smartelijken trek die zijn mond verwrong, terwijl ook hij zijn verdere kleêren nu aflegde.

In bed, tusschen de koele lakens in donker, zeide zij kort: —r Goeden nacht

En hij antwoordde, met gehjke intonatie: «j* Goeden nacht...

Nog langen tijd bleven zij woelen, zonder in slaap te kunnen komen.

Den volgenden morgen, toen hij ontwaakte, was het

Sluiten