Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— Laten we doorkropen, zeide hij kalm, — ik hoor menschen aankomen...

Zij gingen zwijgend naast elkaar, een oogenblik. Toen zeide hij: - Dat het zoo niet langer gaat ben ik volmaakt met je eens... op deze manier gaan we vroeg of laat over de tong zonder iets van onze liefde genoten te hebben. En Jij wilt die hefde zoo goed als ik, nietwaar? De volle liefde?

Mij zag haar aan; haar gezichtje stond strak onder'de ^«e tenmsbaret; haar borst, onder het Engelsche hemd, zag hij hijgen. Toen, zonder hem aan te zien. zeide zij zacht • ~ Natutnlijk... wil ik dat...

f Even JnUL,yan 2iin **** bleef twijgen, als aarzelend; toen zeide hij: — Ik zal ergens een kamer huren...

^ij schokte stil, deed een paar stappen achteruit, terwijl haar oogen hem aanstaarden. Een vurig rood vloog naar haar wangen op en hare stem krijschte schor: — Zen eens wat verbeeldt jij je wel?... Ik ben geen meid 1

Mij haalde de schouders op. t ~ Jk raad-je niet zoo te schreeuwen, zeide hij kalm. — Wat ik voorstelde... deed ik in ons beider belang; omdat Ut niet inzie, hoe wij anders... Als je preutsch bent, de consequenties van je daad niet met mij dragen durft, dan hadden wij het niet moeten beginnen... C'est la mon opinion...

Zij bleef zwijgen; zwijgend hep zij naast hem voort, beschaamd. In haar was het een dwarreling van allerlei gevoelens, gedachten; zij wist niet wat zij doen moest, voelde zich dood ongelukkig.

Op *t gewone punt scheidden zij, zonder een woord verder gesproken te hebben.

Zij stond op de stoep tegelijk met den postbode, die haar een brief reikte. Zij herkende de hand van grootmoeder i

Maasüg. in de gang nog, hare zenuwen nog gespannen door haar scène met Fré. scheurde zij het couvert af enlas: een herinnering van grootmoeder aan hare invitaüe Annie gedaan, om half Augustus met haar man én kind én juffrouw te komen logeeren op De Groote Brink.

Grootmoeder... De Groote Brink... Terwijl zij langzaam „fjffP °P Qm9 naar boven, zongen die woorden door haar kEÏÏ? 1T t' * hct rdnc fle2ana van nonnen in een stadium overwaaien in de joelige drukte van een

Pp, haa£ boudoirtje ging zij zitten, den brief in haar schoot. Zij zag het lieve, oude rimpelgezichtje met den

Sluiten