Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

aan te steken en de luiken te sluiten. Toen - terwijl zij aan het dessert zaten - was het zwaar gaan rommelen in de verte. Juffrouw Verheide hep al zenuwachtig het vertrek op en neer; grootmoeder zat angstig, met vertrokken mondje, öoem-öoem-boem-póem-póem...

— Als 't maar niet weêr inslaat in de boerderij... net als tien jaar geleden.... stamelde de oudé mevrouw, den arm van haar kleindochter vaster om haar hals trekkende.

iTV* 231 wel l°sloopen, grootmoeder... 't is noa verwea: misschien komt de bui wel heelemaal niet boven de Brink Lal ik eens in de gang gaan kijken hoeveel tellen er zijn tusschen den slag en het licht... ja?...

— Nee... nee... hier bij me blijven...

W?nOCh uW3S dc?, eten' even weggeslopen, terwijl

Willem bij grootmoeder bleef, haar gerust stelde. Zij, Annie stond nu in den salon voor het venster bevende de bui aan Snï?L. Wat WaS I3' vreemd: 2e was bang en tóch

kijkenS W3t SchceIde haar toch: 2e wa* vroeger nooit zoo bij onweer geweest...

™lWaS donker in de groote kamer om haar heen; de pendule op den schoorsteenmantel tikte, een mal-klein geluidje. Het onweêr scheen nu vlak boven De Brink. Telkens sloot aj de oogen voor t licht, dat den hemel openbrak; als uit een vuur-krocht laaide het over de duistere aarde. Er was S $*ï , "Z* ^aSJCtS *«"«««-• m. iets dat haar fascineerde, doo, i, f 1? 2lj do°r al,harc 2cnnwen. Dan móést zij zien. door haar half gesloten leden, als de bliksem zijn vuriaé

tatidD? C ? Sft W 239 * telkins^eï. d™ Sn u1?r0(ï.tC Brink' ult dcn schcmcr opdoemend in den hellen schijn: het grasveld, de boomen. de duiventil tospMkte blauwig op, als met grillige monster-vormen, één

Annt"^ vCfinkend ta de kolk weêr van duisternis... <»„ ™ U if; ,Zij V<?clde 2lch °Pcens» 200 kldn hier staan T a i°, ma™telo°s' zouden de vlammen als zé over de aarde lekten haar kleine leventje kunnen lekken weg, ongeler^ en ongeweten - in ééne seconde. En: got. wat is dat vK dacht aj weer; - zoo had zij vroeger nooit gedacht als het onweerde Kwam dat door hare verboden hefde... al wal die voorbij 7 Was die voorbij 7 .. Was ooit... iets voor! ra, i •.. Lrot 11 wat was dat? 711...

Een korte, droge knal tegelijk* met het licht; verblindend.

Uonkef ^°nd t\SChuddln °P Zi'n ^vesten. Even late klonken stemmen buiten; haastige voetstappen. In de groote

Sluiten