Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Toen sloot zi, de deur, en kalm. als iemand die geleerd teert haar stemmingen naar buiten te bedwingen, uit convenance, ging zij de kamer door tot waar de beiden zaten m=,7r iT*9 w° '7, wecs °iet boos asjebÜeft dat ik zoo maar kom binnen vaUen... Keetje woü me aandienen, maar k voel me hier nog thuis, en dus... Dag meneer van Hemert hoe maakt ut... wacht, hier heb ik al een stoel, dank u wel n Tjr"? S' ^7"^ het gezellig dat je nog even komt.".'.'

met w '. ' wil gaan Iegea*n en '« doct het

niet... het blijft allemaal maar hangen in de lucht; 't hoont

zich er op als een grauwe massa die drukt, altijd maar drukt

wihen huüen. willen uitjanken als zoo'n hond dien Ze 's nachts hebben opgesloten en die je uit den slaap houdt met zijn lang-gerekt: oeoeoei-hoeoe-oei... Ik was blij toen van Hemert kwam; hij hoopte Robert te vinden, doch vond slechts mT

^ me even crfl **** vervelen als die renen

buiten die maar niet vallen wil Wees toch eens amuzait".

heb ik hem wel tien keer gezegd, maar dan lachte de stakker ak een boer die kiespijn heeft. En nu ben ik bhj dat jij er bent Ans. want al is amuzant-zijn ook jou fort niet. je kunt me dan tenminste van van Hemert verlossen; hij heeft nu iemand anders om zijn bêtises aan kwijt te raken...

«H™? „ , if 6 A] 234 groot-overeind op den

divan nu. in haar pauwblauwe japon van drap-de-soie met

ZT,2£ °VukI?d lrelktC haar elleb°9cn naar hare houders en strenge de de beringde vingers achter het hoofd.

Annie zat stil op haar stoel en keek. Ze had even gelachen nZ^Ï? eA haie P"3^ van spleen, die niet echt was! niet anders dan een poze. een conversatie, een spel van woorden dat haar amuzeerde. En toen had zij gekekenfAnnie zooals ze als kind als jong meisje, al keek naar moed*'

Wat\f T 211 DU' mct eenzweemvanKte:'

- Wat is moeder mooi... en zoo jong nog...

h^h^J r rPfderuhaar °Pnam< haar pak monsterde en haar hoed. Gelukkig had ze haar nieuwe pak aan en haar

EftL^ n?' 31 drCi9dc de re9en' Ziji moeder LjS het fijne gezicht, waarin even-spottend de grijs-groene oocen

van grof-blond haar; ze zag moeders mond even trekkentoch scheen ze tevreden, ën terwijl Anni nu sprak met moeder en met Fré over een weldadigheidsbazaar, de voloende

zouden 9hotf°tCl t lDdeS: hecI Chic 2°u het worÏÏn ; er zou een soort van kermesse aan worden verbonden... begon

Sluiten