Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Ze zag hem aan, met groote oogen, die brandden. ■«JT Waa*om.,df je zoo... met moeder... ik wil het niet... zeide zij heesch.

Hij haalde de schouders op. - 't Is je eigen schuld, zeide

«7* '' uitgemaakt tusschen ons ...

fmt fk zafl12eJbcm en haar gelaat vertrok; haar mond trok scheef als in een kramp, en er was een oogenblik niets aantrekkelijks aan haar. a mets

— M'n got man. wat ben je wreed ... stiet zij uit. Toen • — ik wil. doe... zooals je gezegd hebt...

Hij aarzelde even. - Van die kamer?... vroeg bij toen. haar strak aanziende. - Denk wat je doet...

Weêr krampte haar mond, even. Toen stiet zij uit: — Ta ik... ik wil... ' j"...

Hij gaf haar de hand; zijn blik verteederde. Er waren neen S if? D dfuSuau5 ^t motregende. - Annie. heveling. SrJlLw 2 i ^ van JOU «ehouden; je hebt me Snl ff kind,ru- Lk ZOU mlte "K"*»' al,es voor jou kouten opofferen. Ik dank je. dat je me gelukkig maken wilt... Dat andere, heusch, dat was niets

In haar broedde twijfel aan de oprechtheid' van zijn woori« «j vo^deA^ch niet gelukkig nu zij had toegestemd,

F f V%ldJ, f°kJ 034 2e met mccr kon nu 1 „óóit

En terwijl zij in den regen alleen haar weg vervolgde naar huis dacht zij aan Willy en aan haar kind, - enze°S zachtjes te schreien. p

XII

«mSfil^^tT311 2°° ecn kamer te m°eten huren met smakelooze meubelen en. naar alle waarschijnlijkheid, een natmln 1 babbek<*«9e hospita, die zi n en AnniS naam in gevaar kon brengen, had, op het beslissend oogenblik, ook voor hem zoó weinig aanlokkelijks bezeten, dat hij er iets anders op had meenen te moeten verzinnen. Tot nu toe had hij steeds gewoond bij zijne ouders, in 't groote huis

™ 9*, 9eW0rdfn: 1111 voeldc er ^ onvrij in het ontvangen L kennissen en corpskameraden; ook de kamers be2 met "'i had « 31 lan9 over gesproken zelfstandig

CTIT S"?* 1at het 61 tot nu toc van gekomen was oni uhi ! ^ dcn kno°P mcens d°or' huurde een paar ongemeubileerde kamers in de Prins Hendrikstraat, die hem

Sluiten