Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Trillen voelde hij zich van begeerte. — Heerlijk kind... lieveling... fluisterde hij heesch-gesmoord.

Met een onderdrukten kreet perste zij haar lippen op zijn mond, hartstochtelijk, dat ze zijn tanden tegen haar vleesch voelde. — Schat... schat... heerhjkerd... verrukkehjkerd.'.. hijgde zij.

Moe lag zi, tegen hem aan, met gesloten oogen. Op de tafel, den schoorsteen geurden de bloemen. Zij had nu slapen willen, slapen in Fré's armen... Willy, haar dochtertje bestonden niet voor haar op dat Oogenblik; een buitenwereld was er niet... er was niets dan deze kamer... en Fré...

XIII

Gedekt door het schild der modiste bezocht hem Annie thans vri, geregeld tweemaal per week, als Willem naar zi,n kantoor was. Haar hartstocht voor den Jongen oflBder, schoon haar niet gevend onvermengd geluk, was haar toch een genot dat zi, boe langer zob minder kon ontberen, als een roes, een dronkenschap, waaruit te ontwaken geen onvrede schonk, of walg, of treurnis, maar gezond verlangen naar het gewone, hartstochtlooze leven, het leven van actie, van leven voor man en kind.

Zi, ging vaak naar de van Wehls en stoeide met de jongens; wj-êr klom ze in de arbeiderswijken met Marie trap op, trap af. Men vond algemeen dat zij er goed ging uit zien, meer kleur kreeg, gevulder werd; Annie voelde hoe de Ter Kraanes haar, den Laatsten tijd, ook innerlijk in haar voordeel veranderd vonden, en zelve verbaasde zij zich vaak over hare heve, eenvoudige gedragingen. Ook tegenover Willy. Zij begreep niet — en in het diepste van haar ziel trachtte zij wel er zichzelve om te verachten — hoe zij datgene wat haar eens zoo veel strijd en moeite had gekost en haar met schaamte vervuld had. nu bedrijven kon met een bijna huichelachtige vrijmoedigheid, welke soms tot een rustige schaamteloosheid scheen te worden. Zi, bedroog haar man met een glimlach op t gelaat; als zi, Willy kuste dacht zi, aan Fré.

Soms kwelde haar wel de onrust dat hare liaison ontdekt zou worden en. als noodzakelijk gevolg. Den Haag zou opschrikken van h e t s c h a n d a a 1. Zij zag Willy bedroefd in zijn bittere teleurstelling, hare schoonouders, zwager en schoonzusters diep beleedigd om het gekrenkte „fatsoen".

Dan overviel haar de angst, die soms tot stikkende be-

Sluiten