Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dien ze zouden gaan zien in het Gebouw, lazen zij, in een paai lange winteravonden. Vondels drama met rol-verdeeling. Het scheen of een plotse zucht naar kennis en schoonheid Annie uitdreef tot een activiteit die Willem vroeger nooit bij haar bespeurd had. Het verraste en verheugde hem, zoo als het hem verraste en verheugde Annie te zien gebogen over 't bedje van haar dochtertje, de juffrouw het werk uit de hand nemende, zelve de pap warmend en luiertjes verwisselend, daaraan opofferend hare vermaken.

En scheen het niet, alsof zij zelve soms wenschen kon, dat de schoone slaapster diep in haar ziel zou ontwaken: de hefde voor Willy van nieuws zou opbloeien, ongehinderd, gelouterd door haar hartstocht voor Fré ? ...

ZEVENDE HOOFDSTUK

Dood

Zij had even, in zijn slaapkamer, voor zijn waschtafel, heur haar wat overgekapt, en lichtte nu den gekleurden lap op, die het slaapvertrek van zijn zitkamer scheidde. Hij zat op den divan een cigaret te rooken, zijn beenen in de nauwe I spanbroek met de glimmende laarzen naast elkaar op de ijsbeerhuid. Hij moest straks naar de kazerne; eigenlijk was ! ze hem komen verrassen vandaag, want het was niet haar I dag. Nu hij haar lachend gezicht van achter den lap zag tevoorschijn komen, sprong hij op, beende met twee stappen de kamer door, drukte haar in zijn armen. Zij sloot de oogen en haar lippen openden zich, wachtend zijn zoen. Samen j zett'en zij zich op den divan, hun armen om elkaar heen.

— Geef me een cigaret, zei ze, zich overbuigend naar bet i doosje dat op een tafeltje stond. Hij streek een lucifer af en I bood haar dien lachende aan. Hij vond haar' aanbiddelijk in j hare zwartfluweelen japon met gele kanten; japon iets te 1 zwaar voor haar tengerte, maar waartegen hare blondheid mooi kleurde. Hij kon zijn oogen niet afhouden van haar gelaat: het wat bleeke, spiritueele gezichtje met het schichtig- • fijn neusje, de geestig-ronde kin, de grijs-bruine oogen en j

Sluiten