Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Spankeren, voor dat diner, moest ze nog beantwoorden. Willy kon niet dien dag en dus moest zij thuis bhjven. Jammer: de van Spankerens waren erg bevriend met de van Hemerts. Ze zou Fré zeker zien als ze ging, misschien wel naast hem zitten aan tafel...

Dan hier, die uitnoodiging voor een schilderijententoonstelling in Pulchri Studio; een lezing van van Eeden in den Kunstkring. Ach nee, 't was vervelend alles; dat was het leven immers niet dat zij zocht. Alleen dat diner... met Fré...

Maar nog schudde zij die gedachte van zich af. Zij wilde niet; zij had het uitgemaakt met Fré, zijn bezoek niet ontvangen, hem zijn brief terug gezonden. Zij hield van Willy en naar kind, en zij wilde geen slechte vrouw zijn.

Uit Willy's kamer haalde ze wat couranten van de laatste dagen: Het Vaderland. Zij las er zelden in; alleen als er iets bizonders in stond van een liefdesdrama of zoo iets, dat haar interesseerde. Ook onder de rubriek Stadsnieuws en de Vermakehjkheden zocht zij soms: je moest toch mééleven met wat er gebeurde. Maar de Vermakelijkheden waren altijd de schouwburg waar ze zelden heengingen omdat Willy er niet van* hield, en Scala waar je niet heenging omdat... nu ja, omdat je er niet heenging, tout court. Uit nieuwsgierigheid zou ze wel eens willen gaan; maar dat kon je natuurlijk alleen doen als vreemdeling.

Toch, dezen middag, zocht zij de lijst der amuzementen, in de hoop iets te vinden dat haar af zou leiden. Daar hadt je wat: De Hagespelers, in het Gebouw: „Een Huwelijk onder Lodewijk XV" van Dumas — dat was geestig en elegant had zij gehoord: een edelman die een liaison heeft trouwt met een jong, naief vrouwtje, dat eerst wat bang voor hem is, maar hem langzamerhand hef krijgt, zooals hij haar; smaakvolle toiletten, mooie kleurcombinaties. Ze zou Willy vragen daar naar toe te gaan vanavond, want al was het dan tooneel, het was toch ook weêr iets anders, niet dat grove, gewone; en... hij kon zich toch ook wel eens een avond voor haar opofferen.

Nu ze dit gevonden had, van de Hagespelers, en besloten was er heen te gaan, voelde zij zich veel prettiger opeens, veel minder ongedurig. Er was nu een punt om op te zien: van avond. Zij dacht er over wat ze aan zou doen, en ze moest — liet ze daar vooral aan denken — op tijd een rijtuig bestellen, want ze konden met dit weêr onmogelijk te voet. — —

Sluiten