Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

In een stortbui waren ze er heengegaan, en zij had, in de i zaal, hare kennissen gegroet net als anders; ook had zij wel genoten van het spel: dien charmanten hoffelijken markies en het naïeve vrouwtje, door Alice Plato uitstekend gespeeld, — doch het was maar zoo kort geweest en. ach nee, een emotie had het haar toch niet gegeven, zooals ■j niets haar meer emotie gaf sinds zij Fré niet meer zag. Het vermoeide haar en maakte haar treurig: te denken hoe dat ■ nu,naar *m was: av°nd aan avond te gaan naar zoo'n I dc Ha9«*I*lera, of een concert, of een lezing, en daar

r altijd te ontmoeten dezelfde kennissen met altijd dezelfde lachjes en praatjes. Of thuis te blijven met Willem en wat ; te lezen — eeuwig te lezen — of tè praten over Carolientie. altijd weêr over het kind. Eens hadden ze. in vollen ernst als n ouwe pa-en-ma. wel een half uur gediscussieerd waar I „ £aaf sd3°o1 zoud«i zenden: op 't Gymnasium, de Meisje*, rl. ö. b. of een particuliere jongedames-school. Zij, Annie was voor t laatste geweest, Willy voor 't Gymnasium. Ze hadden zich opgewonden tegen elkaar, elk zijn meening verdedigd. Tot ze beiden gevoeld hadden het gekke van hun j doen: over t lot te beslissen van een kind van een jaar 1 — en m schaterlachen waren uitgebarsten.

De dagen dat Willy uit was, bleef zij alleen. Bezoek kwam er niet in deze regendagen; ze was als opgesloten in haar huis, waar de wind soms door de schoorsteenen gierde. In die dagen begon ze weêr hare gedachten aan Fré te omkoesteren. het verbodene te omstreelen met de smachtten van een weêr groeiend verlangen. Zij dacht aan zijn kamers vol bloemen; daar was het riant en vroolijk; in zijn armen

Wa Z\ ? Dict J1001"611 cn den re9cn te9en d« vensters.

I Was het niet dwaas dat zij hem van zich had afgestooten; ; had zij geen recht op geluk ? Wat had Willy aan een kniezigé | vtouw. en wat zou haar dochtertje aan haar hebben latex,

als zij oud werd vóór haar tijd? Had haar hartstocht voor i 3™ ? t?? ,on9 9emaakt, als een betere vrouw ook voor

Willy ? Had ze het papa Ter Kraane, Jo. van Wehl. niet

zien denken: „ze verandert met den dag in haar voordeel"?

Was het dan niet dwaas om uit een gevoel van plicht, die | misschien geen plicht was. zich gescheiden te houden van |veriangei?OP * ^ * ^ hulS van verveling en

EVw 7 m^ CCn fllts van bIlksem, die beangstigde was het denken door haar heengeschoten aan dien middag, dat oogenbhk waarop ze opééns als een leegte had gevoeld

Sluiten