Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

woord waarvan ze dc beteekenis maar half kende, doch dat zè begreep, begréép... Als een vuile klodder van de straat kletste het woord tegen haar aan, op haar rug. Zij wisten 11 O got, o got! Fré had het immers zelf gezegd dat er gepraat werd, dat er... Maar dit, dit... wist ook Fré niet... j mon Dieu, mon Dieu!!...

Gelukkig had zij juist het poortje bereikt met het bordje van de modiste; zij zag geen menschen in de onmiddellijke ; nabijheid en zij sloop naar binnen als een opgejaagd dier dat in zijn hol zich wil verbergen.

De deur naar Fré's appartementen stond aan, 't geen nooit gebeurde doch haar in de verwarring van 't oogenblik niet eens verwonderde; zij stiet haar open en trsód binnen.

In zijn zitkamer vond zij een briefje op de tafel: „moest nog even uit voor dienstzaken; ben over een half uur weêr thuis..." Zij moest een paar maal lezen vóór de zin der J woorden tot haar doordrong; toen ging zij naar de deur, draaide die op slot en zette zich op een stoel neêr om te I wachten. Ofschoon hier thuis, legde zij hoed en mantel niet j af; bleef zij zitten als was ze een vizite. Vreemd-zwijgend 1 stonden de vier muren om haar op; tegen 't donker-rood behang bleekten de vierkante plekken der etsen. Er waren geen bloemen in de kamer. De narrekop op den schoor- ,j steenmantel grijnsde. In een hoek stond de divan met den | sarong bekleed, Avaarop zij zoo vaak de feesten van hun | hartstocht gevierd hadden. In slappe, schaduwende plooien 1 hing het gordijn dat toegang gaf tot zijn slaapkamer. En j opeens moest 'Annie weêr denken aan het woord zooeven 1 haar nageroepen, en aan den spottenden lach van dien man, 1 in zijn winkel. Nu zat zij weêr op de tribune van Woestduin, 1 hoorde 't lachen van haar moeder, met Fré... En een walg j voor zichzelve en haar leven gudste haar naar de keel, die 1 droog-moeilijk slikte. Zij trachtte aan Willy te denken en 1 aan Carolientje; maar die waren zoo ver. En zij dacht, als 1 vroeger al, wat het zijn zou als zij stierf: als Willy hertrouwde | en haar dochtertje een andere moeder krijgen zou, een 1 bétere moeder dan zij was geweest. Dan zou Willy gelukkig j worden, gelukkiger dan nu; en dan zou zijn dochter een J goede vrouw kunnen worden, een echte Ter Kraane, of I anders een vrouw zoo als grootma.

Ja ... Willem ... een andere vrouw ... zij... zij weg ... i zij moest weg... zij moest weg... J Zij murmelde de woorden met droge lippen; streek zich j

Sluiten