Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Nu zat zij hier en wachtte op Fré, die niet kwam; die genoeg van haar had; die. nu flirtte met mama, met de vrouw van haar vader, bah! bah! En papa... o, ze wilde er niet aan denken; 't was zoo vies, zoo vies alles 1 Zij zelve, zij was meê gewikkeld in die viesheid, langzaam aan erin meêgewikkeld, als in een kleverig net dat zich spande over haar heen en waaruit ze niet weg kon. Zij was vergiftigd geworden; heel haar leven was vergiftigd; Willy wist het niet en haar dochtertje zou het niet weten, misschien, als zij stierf en maakte dat Carolientje een andere moeder krijgen kon...

Zij voelde zich in een opgewonden stemming komen; een lust tot daden, tot spelen met den dood. Zij nam weêr het pistool op en bekeek het; voelde opeens stervensmoed. Zij zette den loop tegen haar voorhoofd en trok den haan af, die metalig tikte. Ach nonsens, 'twas niet geladen immers.

Zij het het pistool zakken en dronk een teug wijn uit het glas dat half geledigd naast haar stond. Toen ging zij naar Fré's slaapkamer en zocht naar zijn patronen. Zij wist nog niet wat zij doen wilde; zou wel niet aftrekken; durfde toch eigenlijk niet, voelde ze wel. Zij wilde het pistool alleen maar laden; had behoefte aan de pikanterie van zoo een geladen revolver vlak bij haar.

Zorgvuldig laadde zij en zette den loop toen nogmaals aan haar slaap. Als ze nu trok, dan... Ze dacht aan het schandaal ... in den Haag... de Ter Kraanes ontsteld om het gekrenkte fatsoen: hun schoondochter die... Aan de smart van Willy — Willy die, als zij niet stierf, tóch hooren zou dat zijn vrouw hem bedrogen had; de menschen wisten immers al, en zoo iets bleef niet lang verborgen. Als zij stierf... dan kon hij... na eenigen tijd...

Toch het ze het pistool nog eens zinken. Zij kón niet; ze was nog zoo jong; ze wilde het leven genieten immers, het rijke, volle leven. Als ze eens ... wegging... naar Parijs ... Zoovéél vrouwen leefden daar... en genoten... Ze was jong en ... en niet leelijk. Je leefde maar ééns toch immers ... en Willy zou even goed dan vrij zijn als wanneer...

Wild vlogen door haar hoofd de gedachten, één oogenblik; bonsde in haar polsen, haar slapen het dolle bloed! Dan was er de reactie dadelijk, de aansluipende moêheid, die traag hare leden invloeide.

Zij nam het glas wijn en dronk met langzame teugjes. Toen voelde zij kracht genoeg tot de laatste daad...

Sluiten