Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

instinct van elk schepsel, dat er op deze wereld geboren wordt, is het gehoorzaamheidsinstinct. Dit was de oorzaak, dat ze zoo trouw deden wat moeder bevolen had: blijven, waar ze waren en stilliggen, tot zij terugkwam. Dus toen het gordijn van sparregroen was weggeschoven, toen mijn oogen naar hen keken en mijn handen ze aanraakten, hielden ze hun kopjes nog stijf tegen den grond gedrukt en deden, alsof ze maar een stukje waren van den bruinigen boschgrond, de teekening op hun glanzende velletjes maar vlekken van zomerschen zonneschijn.

Toen besefte ik dat ik een indringer was, dat ik dadelijk heen behoorde te gaan en hen alleen laten; maar het waren zulke mooie beestjes, zooals ze daar in hun mooie, oude hol lagen, angst en verbazing en vragen tintelend in hun zachte oogen, toen zij mij weer aankeken als een schalksch kind, dat kiekeboe speelt. Het komt door onzen hoogeren aanleg, dat wij nergens iets moois kunnen zien, of wij willen er naar toe om te kijken, om het aan te raken, om het te hebben. En dit was zoo mooi, als men maar zelden iets ziet, en al was ik een indringer ■—• ik kon niet weggaan. De hand, die de kleine boschbewoners aanraakte, gaf het gevoel niet, dat er gevaar dreigde. Ze zocht achter hun fluweelzachte ooren de plekjes uit, waar ze zoo graag gekrieuweld worden; ze

3

Sluiten