Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zelfs Kookooskoos mij nauwelijks ontdekt zou hebben j maar bij 't eerste gekraak sprongen ze alle drie overeind, als duiveltjes in een doosje, wanneer 't haakje los wordt gemaakt. De moeder stak haar witte vaantje in de lucht — den sneeuw-

witten onderkant van haar nuttige staartje, die bij dag en bij nacht als een baken licht — en sprong weg met een heesch ka-a-a-a-h! tot waarschuwing. Een van de kleintjes volgde dadelijk, dapper in het voetspoor van de moeder, terwijl het met zijn eigen witte vaantje wuifde om den weg te wijzen aan al wat achter hem aan mocht komen. Maar het andere hertje ging er op staanden voet van door;

stond echter al gauw weer stil om ons aan te staren en te roepen en met zijn teere pootjes te stampen, in een grappige mengeling van nieuwsgierigheid en uitdaging. Tot tweemaal toe moest de moeder in een kring terugkomen, eer hij haar eindelijk onwillig volgde. Eiken keer als ze weer aan kwam sluipen hing haar staartje zenuwachtig te kwispelen. —

Sluiten