Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dat op zou komen dagen en hem toebijten: „Dat is van mij!" Toen hij later wat op zijn gemak raakte en ook aan de edelmoedigheid van den vischarend wende, die een feestmaal aanricht voor al wat langs de sluipwegen en door het dichte kreupelhout van de wildernis aankomt, trad hij brutaal genoeg op en eischte hij wat hem toekwam. Zooals hij daar nu echter steelsgewijze rondsloop en telkens angstig stilstond om te luisteren, bood hij gelegenheid om het recht onder de dieren te bestudeeren, wat op zichzelf al een vergoeding voor die lange p^R uren wachtens was. ƒ J>

Maar de arenden zelf boezemden mij4 f meer belangstelling in dan hun onge- ' vraagde gasten. Ismaques — trouwe baas, die hij is — paart voor zijn heele leven en keert jaar in jaar uit tot zijn oude nest terug. De eenige afwijking van dien regel, die ik ken, is dat geval met een vischarend, dien ik als jongen goed gekend heb, en die eens op een zomer door een noodlottig toeval zijn wijfje verloor. Het ongeluk gebeurde met een geweer, dat een onnadenkend jager hanteerde. Het was duidelijk, dat Ismaques verdriet had; dat zagen zelfs menschen, die anders niet hard over de dingen nadenken. Uit dien verlaten, vragenden kreet, die over het stille zomerwoud schalde, was het te hooren; het was te

Sluiten