Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van de kleintjes een visch en vliegt wat lager om hem te volgen. De moeder ziet het, en als ze merkt dat de visch schuin naar de oppervlakte komt, laat ze heel verstandig den kleinen visscher zijn gang gaan. Nu is hij toch te dicht bij het water; het geglinster en de dansende golven maken 't hem lastig; hij raakt zijn zilveren schittering kwijt, als er een golf met witten schuimkop over hem heenschiet. De moeder stijgt, en fluit dat hij hooger moet komen, waar hij beter zien kan; maar, daar heb je den visch weer en de kleine, hongerige baas denkt aan geen overwegingen, maar spant zijn vleugels om neer te schieten. „Tsjip, tsip! halt, hij duikt weer," waarschuwt de moeder, maar haar zoon is te hongerig om te wachten en schiet als een pijl naar beneden. Hij is zoowat een meter boven het watervlak, als er een groote, schuimende golf naar hem toespringt. Daar wordt hij bang van; hij aarzelt, wijkt uit, klapwiekt uit alle macht om zijn leven te redden

— als er weer een zilveren glans onder 't golvenschuim schemert. Onmiddellijk schiet hij weer neer

— hoe! boe! — net een jongen, die voor het eerst duikt. Een poos lang zie ik niets meer van hem. Twee golven spoelen er over hem heen, en ik houd mijn adem in, als ik sta te wachten, tot hij weer bovenkomt. Dan duikt hij er plotseling weer uit te voorschijn, zich schuddend, dat de droppels

Sluiten