Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

neerschieten, zonder dat ze iets kregen, terwijl de moeder boven of naast hen rondwiekteom hun raad te geven en moed in te spreken. Toen ze echter ten langen leste hun visch gehaakt hadden en wegdroegen naar den berg, sprak er een verrukking uit hun kloeken vleugelslag en uit den kreet, dien zij mij fluitend toezonden, die er den vorigen dag in ontbroken had. De moeder volgde hen op een afstand, en toen zij in de buurt van mijn zandbank kwam, vloog ze op zij af om er nog eens naar de visch te kijken. Er dreven er nu drie in plaats van twee; de andere — de paar, die er nog van waren overgebleven — worstelden zoo'n beetje aan de oppervlakte. „Tsjip, tsj'wie-ie!" riep ze minachtend ; „er is hier visch genoeg; maar wat een armzalige manier om ze te krijgen!" Toen schoot zij neer, dook, kwam weer te voorschijn met een dikken zwartvisch en was verdwenen. Voor mij liet zij niets achter dan een oogverblindenden watersluier en groeiende kringen van lachende, dansende, tergende golfjes, waaruit ik maar moest opmaken hoe zij visch vangt.

I A

Sluiten