Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

sloeg ik de richting in naar een geliefkoosd hertenpad om het voorbij te laten glippen en de honden weg te ranselen, als zij aankwamen. Want een hertenjacht met honden is een afschuwelijk vermaak — bij de wet geoorloofd of niet. Evenmin maakt het verschil, of de honden bastaardmormels zijn, die speuren, of buitenlandsche hazewinden met een stamboom, die alleen op hun oogen afgaan en gevolgd worden door een stoet volbloed-paarden.

Toen ik mij op weg naar het hertenpad bevond, gebeurde er iets merkwaardigs. Schuin uit de hoogte schoot een groote arend forsch en zeker in het struikgewas voor mij neer, om een oogenblik later weer op te stijgen, een en al teleurstelling klaarblijkelijk, naar de uitdrukking van zijn wezen te oordeelen. Ik sloop voorzichtig naar de struiken toe, om eens te onderzoeken wat hij daar toch te maken had, ook om de scherpte van mijn blik eens met den zijnen te meten; en daar zag ik eerst een, toen vijf of zes volwassen jonge patrijzen, in hun schuilplaats tusschen de bruine bladeren gedoken, die zich blijkbaar verkneukelden over de bewonderenswaardige kleur, die de natuur hun gegeven had en blij waren, dat het stilliggen, zooals hun moeder hun leerde, zoo'n groote uitwerking had: hen beschermde, tot het gevaar geweken was. Er was geen sprake van

Sluiten