Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

opiumschuiver. Uren—, dagenlang blijven zij daar dan in dien kalmen toestand van verdooving liggen, tot ze weer in staat zijn door het bosch te zwerven om voedsel te zoeken, of totdat de dood stilletjes nadert en ze doet inslapen. Ik heb wel eens dieren met een leelijke kogelwond gezien, die bedaard aan het eten waren of kalm lagen te rusten; wel forellen, waar de halve kaak van afgescheurd was en die doodgewoon naar dezelfde vlieg kwamen happen, die hen gewond had; ik heb gezien hoe een muskusrat met haar tanden haar eigen poot afbeet om los te komen uit een val, waar zij tusschen geklemd zat (geheel tegen mijn zin, waarde lezer, want ik heb net zoo'n hekel aan die dingen als u); maar nog nooit heb ik een dier gezien, dat ook maar een honderdste van de pijn voelde, die een gewoon mensch onder zulke omstandigheden zou lijden. Kinderen, die aan dezelfde ziekte lijden als oudere menschen, hebben veel minder uit te staan dan de laatsten, en wilde volken minder dan beschaafde. Deze feiten leveren dus een nog sterker bewijs, hoe het dier, dat onze geestvermogens, onze verbeeldingskracht of ons teerbesnaarde zenuwgestel ten eenenmale mist, aan onze pijn en aan ons leed ook zoo goed als ontkomt. En dat is nog maar een van de vele verstandige maatregelen, die de natuur neemt, om degenen, die

Sluiten