Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

die het zijn heele leven had gekend en Üefgehad, was het rustig ingeslapen; haar water^elde tot bij zijn bekje en hield zijn beeld in het hart, tot het laatste oogenblik.

Hoe sterven de dieren? - Negentig van de honderd kalm en rustig, zooals de arend in zijn vrije element, en het zangvogeltje aan de bron. die het liefhad. Want die twee geven eenvoudig den kenmerkenden vorm, waaronder de dood in de bosschen optreedt; - onafgebroken gaat hij zijn gang. — Het eenige ongewone is dat ze betrapt werden door onbescheiden blikken, want verre» weg de meeste dieren sluipen

naar de eenzame plekjes toe, die

hun lief zijn, om er zien ongezien neer te leggen; en weldra zullen de bladeren hen voor het oog van vriend en vijand bedekken.

't Gebeurt maar zelden dat wij w dan ontdekken, want het dier¬

lijk instinct drijft hen in de diepste schuilhoeken, zoo ver mogelijk weg. Wij zien slechts de uitzonderingen : den kwartel in de klauwen van den havik, het eekhoorntje verlamd, onbeweeglijk in den greep van kat of wezel; maar de ontelbare beesten, die zich hun eigen rustplaats uitzoeken

Sluiten