Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hebben om gehoorzaam te wezen, zooals hun broertje, — en ginds, boven in dien boom, zitten twee jonge uilen, die zich zullen verkneukelen en blij zijn met het lekkere maaltje, dat een zorgzame, liefhebbende moeder hun thuisbrengt. Gewoonlijk beschermt de natuur haar broedende moeders, van wie hulpelooze levens afhankelijk zijn, met een overleg en een eindelooze zorg, evenals wij menschen in zoo'n geval doen. Zelts de vos kan ze in zoo n tijd niet ruiken, al komt hij er vlak langs. Maar mocht de moeder er het leven bij inschieten - en bij die veronderstelling is zooeven onze verbeelding al met ons op hol gegaan — dan verhongerden de jongen toch met, zooals wij ons dat vol medelijden denken. Zij roepen hard om eten; de moeder is met in de buurt om ze tot stilte te manen, om ze te leeren dat zwijgen het groote gebod is voor de weerloozen in het bosch. Ze schreeuwen weer; de kraai of de wezel hoort ze, en — in een oogwenk is er snel en pijnloos een einde gemaakt aan dit gezin. Zoo gaat het in het woud. Zeker, er zijn ook gevallen van gewelddadigen dood, maar daarbij komen zij er gewoonlijk nog het genadigst, het minst pijnlijk af. Een hert valt, doordat een panter op hem springt, die boven het hertenpad op de loer lag. Wij verbeelden ons dat het zoo een vreeselijke dood is, en schilders

Sluiten