Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DIALOGUE MYSTIQUE

Komt ge zoo laat tot mij? de dauw Der nacht dampt uit uw donkre klêeren. Wilt ge den jammer van dit uur vermêeren, Dat bitter is van wroeging en berouw?

„Ik ben om u den woesten weg gegaan. Door wildernis .en doornige valleien. Ik hoorde u, hopeloos» om deernis schreien .... Laat ge mij voor gesloten deuren staan?"

'k Vermoedde uw komen door den nacht, En vrees de marteling van uw vergeven, Want ik kan tóch niet naar uw liefde leven. Wat staat gij voor mijn woon en klaagt zoo zacht?

„Laat ge mij wreed ter deure staan? Kunnen mijn handen u niet teeder heelen? Mag ik den weedom van uw haat niet deelen? Maakt dan mijn liefde uw kwaad niet ongedaan?"

Ik riep u niet. Ik heb mijn hart Verboden aan uw hooge heil te denken, Want al begeeren, wat gij mij kunt schenken, Moet ik verliezen, en geeft dubble smart.

Sluiten