Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

GANYMEDES

Achter de loome koeien

Lag 'k aan den lauwen grond.

De bleeke avondstond ,

Stierf van een groot vermoeien.

Diep zonk in mijn koele oogen Helios' gouden blik. Mijn hart voelde zoete schrik. Of de heemlen naar mij bewogen.

In de verwaasde nachten Dauwden de sterren neêr. De hemelen kwijnden zeer Teer open, of ze mij wachtten.

Of zomers onweer naakte. Vermoeide mij een droom. Boven aards blauw bedampten zoom De korte bliksem blaakte.

Toen is zeer hoog gerezen

Een licht, of middag zengend scheen.

Ik, van al leven verweesde,

Stond voor Zeus' aangezicht alleen.

Sluiten