Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

AVOND

Die ik verloor, gij zult nog in mijn lied, Als in den vrêe van avondgaarderi dwalen. Het maanlicht weifelt in de looverzalen, En alles wordt tot wonder, wat men ziet;

De hemel, als een heimwee, schoon en bleek. Aards zoele donker, als verdriet, beneden; En het verlangen naar de lichte vrede, Die met het licht van vredige oogen week.

Hoe schuchterlijk uw trage voeten gaan Door wazen glans en zwevende avondschauwen. Gij zijt een teedre bleekte in de blauwe Geheimen van de duisterende laan.

En zeer begeerd en te bereiken niet, En smartelijk als geuren van violen. Die, vage weemoed, om ons henen dolen, Gaat gij, een zoet geheim, door ieder lied.

Sluiten