Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De luchten worden langzaam duister, En traag verzweemt het veege licht.

Maar voor mijn oogen rijst de luister Van uw verkoren aangezicht.

Klaar komt de hemelen beglijden De gouden gondel van de maan.

Zoo is uit duisternis en lijden Dit laat geluk ons opgegaan.

En in de spiegels onzer oogen, Naar wier bezit ziel immer dong.

Zien wij onszelven diep bewogen En ons beminnen schoon en jong.

Sluiten