Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ben trachten uiteen te scheuren en ten gronde te richten. Dan zouden zij niet bij herhaling tot onderkruiperij hebben aangespoord indien arbeiders georganiseerd in het N. A.-S. in strijd waren met hun werkgevers.

Een kwart eeuw is verloopen sedert het Nationaal Arbeidssecretariaat gesticht werd.

Een kwart eeuw! — Vijf-en-twintig jaren staat het N. A.-S., ondanks scherpe bestrijding van vele kanten, in de voorste rijen ter verdediging van de rechten der onterfde en verdrukte arbeidersklasse.

Wat heeft het N. A.-S. in al die jaren al niet ondervonden van de zijde zijner tegenstanders en bestrijders? Voor geen middel schier zijn onze tegenstanders teruggedeinsd om het N. A.-S. ten onder te brengen, hun scherpste en giftigste pijlen schoten ze er op af, doch te midden van alle bestrijding en de hevigste stormen bleef het N. A.-S. overeind en bood met taaien wil weerstand aan de slagen zijner belagers.

Wat men ook van het N. A.-S. moge zeggen, hoe zijn tegenstanders ook steeds opnieuw hun pijlen in het gif doopten, het N. A.-S. is de vakcentrale geweest, die méér dan een andere aan de proletarische massa van ons land, welke in duffe berusting en onderworpenheid aan het kapitalistische loonstelsel terneer lag, het besef en het bewustzijn bijbracht van de noodzakelijkheid van vereenigd optreden.

Hoewel vóór de oprichting van 't N. A.-S. ook reeds anderen Jaren lang bezig waren de arbeidersmassa op haar rechten te wijzen en ze aan te voeren, in den strijd tegen de kapitalistische overheersching, toch was het 't N. A.-S. dat de strijdende arbeiders samenbracht in een organisatorisch verband en voerde naar ecpnomische machtsvorming. Het N. A.-S. komt de groote eer toe, het besef van de noodzakelijkheid van organisatorische economische machtsformatie bij de arbeidersmassa het krachtigst te hebben bevorderd. Het N. A.-S. heeft het eerst aan de massa der vakarbeiders in ons land den zekeren weg der vakorganisatie aangewezen, om uit den chaotischen doolhof der kapitalistische loonslavernij te geraken.

Het was niemand minder dan HENRI POLAK, voorzitter van den Alg. Ned. Diamantbewerkersbond en een van de bitterste vijanden van het N. A.-S., die zich eens op de volgende wijze uitliet:

Sluiten