Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zullen komen, dat niet de leer der „directe actie", „de staak-maar-raak-methode", hun tot voordeel zal zijn ter bekoming van betere levensvoorwaarden, maar alleen een goede, deugdelijke en zich welbewuste organisatie."

HENRI POLAK, de voorzitter van den A.N.D.B., sloeg natuurlijk het record. Hij schreef in „Het Volk" van 17 October 1906:

„Eén lesje wil ik van mijn kant ten beste geven. Het is gauw geleerd. Het is n.1. dat de op ons standpunt staande vakvereenigingen het uitbreken van directe actie-stakingen voortaan niet lijdelijk moeten aanzien, doch maatregelen moeten nemen om dergelijke grappen onmiddellijk den kop in te drukken."

Met de volgende woorden spoorde hij ronduit de arbeiders tot onderkruiperij aan:

„Het middel nu, het eenige, dat in gevallen als het Enschedésche moet worden toegepast, is, dat overal waar uitsluiting het gevolg der staking kan zijn, de organisatie zorgt dat de plaatsen der stakers door anderen worden ingenomen."

Ook tijdens het langdurige en scherpe conflict in 1909—1910 in de bouwbedrijven te Amsterdam, vielen de moderne en religieuse organisaties de onafhankelijke vakbeweging op verraderlijke wijze in den rug aan en verleenden alle hulp aan de patroons', die zich niet ontzagen om de uitsluiting op de bouwvakarbeiders toe te passen.

Men zal zich herinneren, dat de oorzaak van het conflict was, dat de moderne en religieuse organisaties in 1908 een collectief contract afsloten met de patroons, voor den tijd van 5 jaren. Deze organisaties telden slechts 100 leden, terwijl de onafhankelijke Metselaars- en Opperlieden-organisaties 500 leden telden. Vijf maanden duurde deze geweldige strijd, waarin door de tegenstanders van de onafhankelijke vakbeweging, in samenwerking met patroons, politie, justitie en de arbeiders-vijandelijke pers, geen middel onbeproefd werd gelaten om de stakers de nederlaag te bezorgen.

Sluiten