Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vakbeweging, óók voor de Sociaal-democratisch-moderne vakbeweging, noodig zou achten, had niemand kunnen denken.

In den aanvang van den oorlog was door de samenwerkende arbeidersvereenigingen, waarbij ook de onafhankelijke vakbeweging was aangesloten, verzocht om samenwerking met het N.V.V. en de S.D.A.P. om de komende gevolgen van den ocjlog het hoofd te bieden. De leiders van het N.A.S. waren met de voormannen der andere arbeidersvereenigingen, die deel uitmaakten van de samenwerkende arbeidersvereenigingen, reeds overtuigd, dat die gevolgen ontzettend zouden zijn. En in hoofdzaak voor de arbeidersklasse. In hoeverre deze overtuiging mist is geweest, laten wij ter beoordeeling over aan de(n) lezer(es).

Wij willen in verband hiermede er maar op wijzen, dat dit verzoek om samenwerking botweg afgewezen werd door het bestuur van N.V.V. en S. D. A. P. *

Later kwamen wij in het boek van Mr. F. W. M. Treub' „Oorlogstijd", te weten waarom men het verzoek tot samenwerking met ons had afgewezen. Op blz. 118 van genoemd boek vertelt Mr. Treub van een vergadering, door de koningin bijeengeroepen ter bespreking van het lenigen van den nood, welke vergadering gehouden werd op Maandag 10 Augustus in de Trèves-zaal te Den Haag, dat

ter vergadering aanwezig waren, behalve vertegenwoordigers van de vereenigingen en\ commissies, welke door de Koningin in haar toespraak werden genoemd, het Nederlandsch Verbond van Vakvereenigingen, het Bureau van de R.-K. Vakorganisatie, het Christelijk Nationaal Vakverbond en het Nederlandsch Verbond van Neutrale Vakvereenigingen."

De leiders van de moderne arbeidersorganisaties, wier leden in de geheele oorlogsperiode zoo ontzettend hebben moeten lijden met hunne gezinnen, gevoelden zich zeer op hun gemak in den kring van groote heeren en de koningin. De leiders van het N.V.V. gevoelden zich zelfs méér op hun

Sluiten