Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hebben- niet vele leiders van het Nederlandsch Verbond van Vakvereenigingen tijdens den oorlog zitting gehad in allerlei regeerings-commissies ? De leden hunner eigen organisaties hebben zelfs meermalen in het openbaar de aandacht daarop gevestigd.

Nog voor een paar maanden was er verschil van meening tusschen den redacteur van „De Timmerman", het orgaan van den Alg. Ned. Timmerliedenbond, en Jan Oudegeest, de voorzitter van het N.V.V., die in den zomer van 1918 tot kamerlid is gekozen en tegelijk ook voorzitter van genoemde vakcentrale bleef. Voor Oudegeest snijdt op deze manier het mes aan twee kanten. Maar de redacteur van „De Timmerman" meende dat Oudegeest zijn functie als voorzitter van het N.V.V. moest neerleggen, omdat volgens zijn meening op deze wijze öf het N.V.V. öf het kamerlidmaatschap daaronder moet lijden. Als practisch mensch moet O. toch gevoelen, dat de redacteur van „De Timmerman" gelijk heeft.

Tegen dergelijk streven is in de onafhankelijke vakbeweging opgekomen, maar tegen het hebben van een gesalarieerde, om de belangen van de georganiseerde arbeiders te behartigen, "is niet geageerd.

Wij zeiden het bij den aanvang van dit episteltje: aan de onafhankelijke vakbeweging waren al reeds eenige gesalarieerde bestuurders verbonden, toen van de Sociaal? democratisch-moderne vakbeweging nog niets te zien was. Hfermede is het praatje over „gesalarieerden" in de onafhankelijke vakbeweging voldoende tot zijn ware beteekenis teruggebracht.

* * # Weerstandskassen.

Op eens zijn wij volgens de leiders der Sociaal-democratisch-moderne vakbeweging bewonderaars geworden van weerstandskassen. En daarmede is, naar zij zeggen, ook een stuk van het „beginsel" over boord geworpen.

Zeker, voor eenige jaren was er in de onafhankelijke vakbeweging weinig animo voor weerstandskassen^ Thans zijn wij bezig overal waar het kan weerstandskassen te stichten, terwijl er ook vele organisaties bestaan, waaraan

Sluiten