Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Uithoofde daarvan is de onafhankelijke vakbeweging principieel tegen het afsluiten van collectieve arbeidsovereenkomsten; vooral tegen het afsluiten daarvan met verplicht lidmaatschap. Het laatste is bovendien nog een middel méér tot machtsversterking der patroonsorganisaties. En daaraan mag een arbeidersorganisatie nimmer medewerken. Doch als omstandigheden ons dwingen, b.v. indien andere organisaties het bedrijf beheerschen of anderzins, dan sluiten wij ook contracten af.

* * *

De groote lijnen in den klassenstrijd.

Wij hebben in voorgaande bladzijden aangetoond, dat alles wat tegen de onafhankelijke vakbeweging van de overzijde wordt aangevoerd, van geen beteekenis is. Wanneer de „bezwaren", die er tegen deze vakbeweging aangevoerd worden, goed worden bekeken, dan zijn het géén bezwaren. Buitendien is duidelijk gebleken, dat van het praatje, „de onafhankelijke vakbeweging komt hoe langer hoe meer in het schuitje der moderne", niets overblijft; dat integendeel de moderne de onafhankelijke vakbeweging volgt. Met tal van overtuigende bewijzen is dat door ons geconstateerd.

Trouwens, al wat in voorgaande bladzijden is gezegd liep nog maar over kleinigheden, over onderdeelen van den klassenstrijd. In de groote lijnen, die de onafhankelijke vakbeweging aangeeft in den strijd tegen het kapitalisme in zijn geheelen omvang, komt nog duidelijker uit, dat deze vakbeweging met haar taktiek en strijdmiddelen op den juisten weg is en ook altijd is geweest. Wij bepalen in dit hoofdstukje ons tot

Het militarisme. De onafhankelijke vakbeweging heeft overal en altijd de arbeiders opgewekt om naast den strijd voor directe verbeteringen, als verhooging van loon, verkorting van arbeidstijd, enz., den strijd ook te richten tegen het militarisme. In den strijd, dien het proletariaat heeft te voeren voor zijn vrijmaking, was voor de bourgeoisie — en dat is het nog — het militarisme een machtsinstelling om met geweld de arbeidersklasse, die steeds meer opdrong, terug

Sluiten