Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Wat internationale congressen hebben gedaan, is niet voor onze verantwoording. Slechts .willen wij vaststellen, dat op geen onzer congressen, noch op een der internationale conferenties der vakvereenigingen ooit een besluit in de door S. gewenschte richting is gevallen. Zelfs zijn de herhaalde pogingen van de Franschen om het „anti-militarisme" op die conferenties ter sprake te brengen, steeds met groote meerderheid van stemmen door de internationale vakbeweging afgewezen.

Moeten wij nu ter wille van een goocheltoer ons standpunt prijsgeven en ons gaan verdiepen in de mérites van een zuiver politiek wetsontwerp, dat voortdurend aan wijzigingen en wisselingen onderhevig blijft, die wij zouden hebben te volgen en te beoordeelen? Moeten wij, indien dit wetsontwerp anti-vrede beteekent, dan dus den strijd voor het anti-militarisme gaan voeren?

Men denke zich de consequenties in van deze redeneering van onzen vriend S. Wij voor ons moeten blijven weigeren dezen verderfelijken weg op te gaan."

Wij hebben een paar regels in dit tamelijk lange citaat cursief laten zetten, omdat daaruit het standpunt, dat de leiders der reformistische vakbeweging innemen tegenover de anti-militaristische propaganda duidelijk blijkt. Aan duidelijkheid laat het niets te_wenschen over.

De moderne vakbeweging was tegen het voeren van anti-militaristische propaganda. Zij beschouwde dat als 'n verderf in de vakbeweging.

Of de moderne vakbeweging de propaganda vóór het militarisme dan niet verderfelijk achtte, kunnen wij in dit verband buiten bespreking laten, hoewel we toch moeten wijzen op de houding der verschillende moderne vakbonden in ons land, die deelgenomen hebben aan de oorlogsleeningen. Een zeer eigenaardig standpunt werd toen door de moderne vakbeweging ingenomen.

In „Het Volk" van 9 Januari 1915 lezen wij deze militaire ontboezeming:

Sluiten