Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Op de vierde vraag.

Buiten twijfel zijn de vrachten van de goederen naar Liverpool iets hooger dan ten tijde dat er meer algemeene vaart met onze schepen was, welke niet zelden voor eenen spotprijs de goederen overbragten, maar die verhooging van vracht is te weinig beteekenend om invloed te hebben op den handel. Men stelle dat er 600 vaten meekrap naar Liverpool worden gevoerd en even zoovele pijpen genever, dat daarvoor 5 schil, sterl. meer vracht moeten worden betaald per stuk, dat is £ 300.

Wat kan dit dan eigenlijk maken om eenen overwegend nadeeligen invloed uit te oefenen? Het argument is niet genoeg van belang om er lang bij stil te staan; wanneer er vraag voor een artikel of met andere woorden, wanneer er hoop op winst is, laat men het om geen 1 of 2 % meerder of minder vracht na.

De vijfde vraag kan ik geacht worden beantwoord te hebben door het antwoord op de eerste.

Ik moet er alleen bijvoegen, dat er in dit oogenblik kleinere en grootere, zamen circa 200 schepen om zout naar Frankrijk geweest of nog daarop uit zijn, met ballast, uitgevaren tot vrachten, die bestaanbaar zijn. Het denkbeeld, alsof zout alleen retour was, in dien zin, dat het geen tak van handel zijn zoude, moet men geheel ter zijde stellen.

De zesde vraag levert weinig zwarigheid en de beantwoording is: het zout zal niet duurder zijn nu wij het uit Frankrijk krijgen kunnen; het wordt reeds beterkoop dan het geweest is. Wij hebben, zonder klipzout te ontvangen, nimmer in vredestijd duur zout, veel min gebrek gehad.

Op de zevende vraag.

Nu men eenmaal in Engeland er toe gekomen is om den uitvoer herwaarts te bezwaren, gelove ik niet, dat men dit ligtelijk weder zal intrekken; men heeft waarscbijnhjk gedacht, dat wij het khpzout niet ontberen konden en ons daardoor willen dwingen tot het aannemen van het systema der gelijkheid van vlaggen, zonder acht te geven op den staat der zaken, zooals dezelve voormaals geweest is, en te bedenken, dat men langs dezen weg het voordeel wegwierp, hetwelk men in 1814 zoo vuriglijk begeerde, en zonder te letten, dat de leverantie van 80 a 100.000 tonnen zout jaarlijks voor de Britsche mijneigenaars van geen klein belang is. Het is geenszins onmogelijk, dat men bij lateren

Sluiten