Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van Biebuyck en Donkerwolcke boven de gele heupen van de viool en cither opschoten, « ik zeg het u, zoo lange dagen en dagen heb ik over dat ding te zwoegen gezeten. Hebt ge de lieve madeliefjes gezien, die ik langs een wiegend thema van blaadjes en knopjes op den steel geschilderd heb? Gij waart vaak de verwonderde getuige van mijne verduldigheid. Het groene sijsje zong perelend onder gindsch vierkante zonnelicht Het eekhoorntje draaide. Ja, mijn vriend, ik heb dat werk versierd met een warm stuk van mijn innigste gedachtenleven. In den dikken nevel almeteens pletste het brutale mannengezicht open, gelijk een vieze vloek. Het was op het Zaterdagsplein onder den driearmigen lantaarn. Hij rookte dus uit mijne pijp. Vraag mij nu nooit iets meer daaromtrent, Anatole. Ik heb u immers alles verteld... »

Anatole vroeg evenwel nog hoelang ze met den politie-agent getrouwd was,

Sluiten