Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

den van onredelijke verschrikking. Lieven Lazare kwam hem opzoeken, sprak hem van de goddelijke inzichten, die hem hadden tot een vod van schande gemaakt.

— « God heeft mij den weg gewezen naar uw sponde, Johan » zei hij. « Ik heb gevoeld dat ik u vinden zou in onzeggelijke vertwijfeüng, en daar ligt ge nu — een wrak van zielloos vleesch op de baren van uw opgebiechte zinnelijkheid. O mensch, ik herhaal en ik herhaal het u : eene kwaal van helschen oorsprong bijt u, gelijk een kanker, aan het hart. Raad ik het niet ? Maar neen, de ingevingen van den Eersten Persoon, welke mij op dit oogenblik bezielen, zijn onbedrieglijk en gij moogt niet langer weigeren uwe zonden te biechten. Red u, als er nog tijd toe is. »

Het bleek genoeg uit de koppige stilzwijgendheid van Johan, dat hij alle poging tot redding opgegeven had.

Op een schoonen dag van het voor-

Sluiten