Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bezat, zeker, zoo zeker als dat twee en twee is... Anatole sprak :

— «Luister'n keer. Wat is dat nu met uwe vrouw ? Is ze ziek of wat is 't ? »

— « Ziek? Ja jongen, ze is ziek. Ze is eigenlijk wel ziek. »

— « Ze heeft u daar nogal uitgescholden ! »

— « Nogal... nogal... »

— « Zeg eens... en is dat waar, van die macaroni en die... die... »

— « Bloedpens. »

— « Hein ? »

Ze vertrokken. Ze gingen de wijk van Onze-Lieve-Vrouw-te-Rooje af en dronken in de kroegen, de taveernen en de kavitjes. De verschillige geluiden der Lage Stad sprongen gelijk ledige vaten rond hen. Johan Doxa en Anatole waren afgezonderd van 't algemeen pleizier en hunne armen hingen zwaar aan hunne schouders. Ze bleven een poosje 't geweldig bedrijf nagapen van eene schoone arlekijnen-sociëteit, die,

Sluiten