Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van mijn aard. Maar Anatole, vermits ik sterven zal zonder glorie en zonder zaligheid, ook de spijt over een zoo droeven dood is een bloem, een zeldzame bloem van mijn aard, Anatole... En ik blijf dien spijt getrouw. »

Ze hadden rond tien uur een groot getal herbergen bezocht. Ze stonden op de Oude Graanmarkt. De Vlaamsche Steenweg was een krioeling van vierende menschen. Geel en wit-blauw licht spetterde uit de vensters op het bonte gewoel. Johan keek op naar den schoonen kerktoren die in een hoek van het Kathelijneplein massaal en duister rees boven het licht der huizen. Hij zag, ginder hooge, den grauwen winterhemel, en hij voelde wonderlijk de oneindige wijdte. Zijn hart ging open, vol van liefde.

— « Nu begin ik plezant te worden,»

Sluiten