Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ling grijnzend lachte hij de waardin tegen die, gelijk een afschuwelijk gevaarte, naar hem toestapte.

— « Dat zijn dingen, hee? » stamelde hij onnoozel.

En daar de waardin, zonder te begrijpen, maar met zachte gedienstigheid medelachte, bestelde hij eene flesch geuzelambik, en vroeg bang :

— « Wilt ge ook meedrinken, als 't u belief t ? »

Ze wilde wel. Ze kreeg een koketten blos, die haar goed stond, en ze dronken samen. De waardin bekeek haar eigen in den spiegel, die recht over den toog hing, en schikte vluggelings de krulhaartjes op hare slapen. Ze had dikke armen.

— «Ik geloof,» zei Johan vriendelijk, • dat die regen van den heelen dag niet meer ophoudt. »

— « 't Zou wel kunnen, » zei de waardin, « de barometer zakt. •

— « Ja, 't is ook 't seizoen, » hernam Johan.

8

Sluiten