Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— « Moeder ! Moeder ! Moederken !... » kloeg hij.

En dat duurde een heelen tijd zonder dat het baatte.

Toen het schilderij afwas, verklaarde Johan Doxa dat de retraite hem voor goed van al zijne slechtheid gezuiverd had en vroeg hij om zijne uiterste biecht te zeggen. Met één woord : hij wilde uit het klooster weg.

Pater Hilarius hoorde de biecht, een mooien middag van April, even vóór vespertijd. Johan ging met hem in de schoone kapel, knielde vóór den outer en verdween in het donkere hokje, waar hij, tegen een plank met gaatjes, woorden prevelde in het oor van zijn biechtvader. Dan moest hij onder den grooten Kruis-Lieven-Heer gaan liggen en met zijn voorhoofd lang die koude vloertichels raken. Eindelijk hoorde hij de vespers zingen, 't Was uit. Hij nam afscheid van de kloosterlingen, waaronder velen hem liefderijk behandeld

Sluiten