Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— « Allee,» sprak de ruwe deurwaarder, « krab op — ge moest u schamen.»

Geen de minste aandoening werd wakker in Johan Doxa. Hij liet zich geleiden. Hij mankte. Hij verliet den Amigo (*•) zonder hoop en zonder wanhoop. Hij kwam thuis. Hij vond er zijn moederken. Hij hoorde zijn moederken zeggen :

— « Ach, mijn jongen! mijn lieve jongen! ach, wat hebben de paters toch met u gedaan!»

Hij ging in een hoek zitten. Hij vertelde niets. En 's anderen daags ook vertelde hij niets. En nog dagen en dagen nadien bleef hij, en vertelde niets. Hij nam nooit het besluit iets van dat alles aan zijne moeder te vertellen.

Maar wat zou het eigenlijk helpen, als hij nu daaromtrent een besluit genomen had ?

Niets.

(1) Stedelijke gevangenis voor tijdelijke verbrekers der openbare orde.

Sluiten