Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

KOM 'E KEER HIER.

AAN P1ETER BUSSCHAERT TAN DAMME.

„Kom e' keer hier, fliefflodderke M,

'k hebbe u, 'k hebbe u zoo lief!" Maar 't wipte, 't wupte, 't en wachtte niet,

en 't liet mij alleene zijn. 't Was wel van dat Hef fliefflodderke,

want, hadde ik het eens genaakt, ik hadde 't, het lief fliefflodderke,

'k en wete niet wat gemaakt: geen hand van 'nen mensche 'n mocht 'et ooit

genaken zijn lieve kleed, of 't was en het wierd 't fliefflodderke,

het was en het wierd hem leed; de hand van die 't miek alleene mag

't genaken en niet beschaftn, de wind van die 't miek alleene mag

er, wandelend, over gaan. Dus, wakker en weg! fliefflodderken,

op planten en bloeiend gers *), alwaar dat u God geschapen heeft,

alwaar dat 't uw woning es! — En zoekt gij nu, kind, een zin hierin,

't fliefflodderke, wie dat zij, uw herte is het, alderliefste mijn,

ai, wat zou het anders zijn!

') Vlinder. s) Gras.

Sluiten