Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Het wasse en 't worde een gel uw graan, het bloeie en 't blijve buigend staan,

vol zaad geladen; vol zegen, die geen' nijd en baart, geen' zucht, geen' zoek omleegewaard,

geen' euveldaden!

Houdt af, gij, wind- en wolkgeweld, die de akkerzaaite om verre velt,

en bleeke ellenden verspreidt alom: houdt af uw' hand; wilt verre weg van 't dragend land

uw' geesels wenden!

Dan zal de landman, 't herte groot

van dankbaarheid, om 't daaglijksch brood

dat hij mocht winnen, den ouden arbeid, zwart en zwaar, zoo dit, zoo 't naaste en 't naaste jaar

weêr herbeginnen.

Sluiten