Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De neutraliteit van België.

Voor België loopt die neutraliteit terug tot de gebeurtenissen van 1830: zij was het gevolg van, en de voorwaarde tot, de erkenning zijner onafhankelijkheid.

In 1815 waren de Verbonden Mogendheden er vooral op uit, voorzorgsmaatregelen te nemen tegen de eerzuchtige droomen, die zij aan het overwonnen Frankrijk toeschreven. Het Congres van Weenen had de oude Belgische provinciën verklaard „tot vacante gebieden," die deel uitmaakten van het Fransche Keizerrijk, en daar die provinciën niemand toebehoorden, had het gemeend ze met Holland te kunnen vereenigen, om een nieuw Koninkrijk, het Koninkrijk der Nederlanden, te vormen, dat, naar het scheen, voldoende macht zou hebben, om eventuëel aan onze legers weerstand te kunnen bieden. En de geallieerden volmaakten het dus begonnen verdedigingswerk door den 15en November 1818 met de Nederlanden het zoogenaamde vestingstractaat te teekenen, krachtens hetwelk een zeker aantal vestingen van de Nederlanden Engelsche en Pruisische garnizoenen moesten opnemen, zoodra de casus .foederis tegen Frankrijk verklaard zou zijn; in werkelijkheid was het een terugkeer tot het systeem, dat voor het eerst in toepassing was gebracht bij het Barrière-tractaat van 1715, hetwelk toen reeds aan Holland het recht toegekend had om eenige grenssteden, behoorende bij België, destijds nog onder Oostenryksche heerschappij staande, met militaire bezettingen te beleggen, om eventueel tegen een Franschen inval beschermd te zjjn.

Al deze voorzorgsmaatregelen hebben door de Revolutie van 1830 schipbreuk geleden. De afkondiging der Belgische

Sluiten